Paweł Armatys

mgr biolog – zoolog
ur. 04.01.1975 r. w Rabce Zdroju
mgr 1999 – Instytut Zoologii, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

adres do korespondencji:

Pracownia Naukowa Gorczańskiego Parku Narodowego
Poręba Wielka 590
34–735 Niedźwiedź
tel. 018 3317944 w. 46
e-mail: paw_armatys@poczta.onet.pl


Tematyka badawcza:

• ornitologia, m.in.:

– monitoring rzadkich gatunków ptaków w GPN,
– udział w projekcie: Ochrona głuszca Tetrao urogallus i cietrzewia Tetrao tetrix oraz ich biotopów w Karpatach Zachodnich”,

• entomologia (m.in. Coleoptera: Carabidae; Hymenoptera: Apidae; Orthoptera),
• proces wydzielania się świerka w drzewostanach GPN,
• dynamika gatunków lasotwórczych i zbiorowisk leśnych na obszarze GPN,
• monitoring zmian roślinności w lasach i na polanach Gorców

Przebieg pracy:

• Gorczański Park Narodowy, Pracownia Naukowa GPN, od 2000 asystent

Członkostwo i funkcje:

• Małopolskie Towarzystwo Ornitologiczne
• Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków
• Sekcja Hymenopterologiczna Polskiego Towarzystwa Entomologicznego
• Związek Polskich Fotografów Przyrodniczych oddz. w Krakowie (do 2003 r.)

Publikacje:

• Armatys P. 2002. Występowanie i preferencje siedliskowe świergotków Anthus na terenach otwartych Gorczańskiego Parku Narodowego. Parki nar. Rez. przyr. 21,2: 207–223.
• Skalski T., Banaś B., Bacz M., Armatys P, Reszka J. 2002. Wpływ fragmentacji terenu na strukturę i specjalizację ekologiczną zgrupowań ryjkowców (Coleoptera: Curculionidae) polan górskich. Konferencja Naukowa pt: Ochrona owadów w Polsce – ekologiczne i gospodarcze konsekwencje wymierania i ekspansji gatunków. Olsztyn, 21–23.09.2002, s. 53–54.
• Armatys P. 2003. Dlaczego trzeba chronić gorczańskie polany? Flora. Parki Narodowe 1: 22–25.
• Armatys P. 2003. Dlaczego trzeba chronić gorczańskie polany? Fauna. Parki Narodowe 1: 17–18.
• Okarma H., Olszańska A., Armatys P. 2006. Kręgowce. [W:] Różański W., Czarnota P., Stefanik M. & Tomasiewicz J. (red.) Gorczański Park Narodowy. 25 lat ochrony dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. pp. 145-159. Gorczański Park Narodowy, Poręba Wielka – Kraków.
• Armatys P. 2006. Ptaki w ekosystemach Parku. [W:] Różański W., Czarnota P., Stefanik M. & Tomasiewicz J. (red.) Gorczański Park Narodowy. 25 lat ochrony dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. pp. 175–187. Gorczański Park Narodowy, Poręba Wielka – Kraków.
• GRODZKI W., LOCH J., Armatys P. 2006. Występowanie kornika drukarza Ips typographus L. w uszkodzonych przez wiatr drzewostanach świerkowych masywu Kudłonia w Gorczańskim Parku Narodowym. Ochrona Beskidów Zachodnich 1: 125–137.
• Żurek Z., Armatys P., Kotońska B. 2006. Wyznaczenie stref ochronnych ostoi głuszca Tetrao urogallus (L.) w Gorcach. Małopolski Urząd Wojewódzki, Kraków (Maszynopis).
• Chwistek K., Armatys P., Czarnota P., Loch J. 2007. Zmiany składu gatunkowego i struktury drzewostanów w dawnym rezerwacie „Turbacz” w okresie 1965–2000. Studia Naturae 54, cz. II: 23-50 .

• Żurek Z., Armatys P., Kotońska B. 2008. Sukcesy i niepowodzenia w realizacji projektu ochrony głuszca i cietrzewia w Karpatach Zachodnich na obszarze województwa małopolskiego. [W:] Heze M. (red.)  Ochrona kuraków leśnych. Monografia pokonferencyjna. Janów Lubelski 16-18 października 2007 s. 160-173.

• Loch J.,  Armatys P.  2008. Puszcza Karpacka w Gorcach – historia, stan zachowania i problemy ochrony. Roczniki Bieszczadzkie 16: 109-124.

• Armatys P. 2009. Zima w gorczańskiej ostoi ptaków. Almanach Ziemi Limanowskiej 35:  8-11.

• Armatys P. 2010. Gorce. [W:] Wilk T. i in. (red.) Ostoje ptaków o znaczeniu międzynarodowym w Polsce. Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, Marki.
• Armatys P., Loch J. & Ruciński M. 2010. Przyroda gorczańskich polan. Gorczański Park Narodowy, Poręba Wielka.
• Armatys P. 2010. Skrzydlaci drapieżcy w Gorcach. Cz. I. Salamandra 36: 6–8. Kwartalnik GPN.
• Skalski T., Armatys P. & Loch J. 2010. Wtórna sukcesja zgrupowań biegaczy Coleoptera, Carabidae) na terenach po gradacji zasnui wysokogórskiej (Cephalcia falleni Dalm.) w Gorczańskim Parku Narodowym”. Ochrona Beskidów Zachodnich 3: 26–33.