Strona główna  - Historia obiektu
Historia obiektu

Gajówka Mikołaja została wybudowana ok. 1934 roku, z inicjatywy Stefana Lgockiego, współwłaściciela majątku ziemskiego w Łopusznej. W skład osady leśnej, położonej na lewym brzegu potoku Łopuszna, oprócz budynku mieszkalnego wchodził budynek gospodarczy i piwnica. Obiekty otaczały niewielkie podwórko, zamknięte od strony potoku drewnianym ogrodzeniem. Przy budynkach znajdował się ogródek warzywny i pasieka Lgockiego. Właściciel planował także postawienie w pobliżu tartaku i elektrowi z turbiną wodną. Jednak plany te pokrzyżował wybuch II wojny światowej.
      Pierwszym gospodarzem Gajówki został Mikołaj Kostkin, dawny żołnierz armii rosyjskiej, który jako jeniec przybył do Łopusznej jeszcze w okresie I wojny światowej. Pełnił obowiązki gajowego aż do tragicznej śmierci w listopadzie 1946 roku. Historię jego życia można poznać w zakładce: Historia / Z historii Gorców / Mikołaj Kostkin – gajowy z Gorców.
      W okresie okupacji Gajówka stała się punktem kontaktowym dla działających w Gorcach organizacji niepodległościowych, tj. Konfederacji Tatrzańskiej i Armi Krajowej. Od drugiej połowy1944 roku, kiedy w Gorcach pojawiły się oddziały sowietów, bywali tu także członkowie zgrupowania Iwana Zołotara „Artura”. Podczas Wigilii Świąt Bożego Narodzenia w 1944 roku w Gajówce gościł sztab oddziału Ludowej Straży Bezpieczeństwa Józefa Kurasia „Ognia” oraz przedstawiciele Powiatowej Delegatury Rządu w Nowym Targu – Władysław Skibiński i Ludwik Kohutek. 
Niemcy dotarli tutaj dopiero pod koniec wojny. 18 stycznia 1945 r., w dolinie Łopusznej pojawiła się niemiecka ekspedycja wojskowa celem likwidacji bazy oddziału LSB "Ognia", zlokalizowanej w wąwozie potoku Spalony. Przybyli do osady leśnej żołnierze zabrali Kostkina, by wskazał im partyzancką kwaterę. Jednak gajowy poprowadził ich drogą, która omijała obóz, ratując leśnym życie. 
W ostatnich dniach stycznia 1945 r., w obawie przed nadchodzącym frontem, w Gajówce schroniło się kilkudziesięciu mieszkańców Łopusznej, a między nimi właścicielka łopuszniańskiego dworu - Zofia Kietlińska z córką Janiną. Po II wojnie światowej  osada Lgockiego i jego lasy w dolinie Łopusznej zostały upaństwowione i oddane pod zarząd Lasów Państwowych.
      Po śmierci Kostkina, przez kilka lat w gajówce mieszkał nowy gajowy - Bronisław Ambroż z rodziną. Do jego obowiązków należała m.in. opieka nad żubrami w utworzonym w 1950 r. Gorczańskim Rezerwacie Żubra. Po likwidacji rezerwatu (1953 r.), obiekt pozbawiony opieki zaczął niszczeć. Użytkowany był juz tylko sporadycznie przez pracowników  Nadleśnictwa Nowy Targ.
      W 1988 roku Gajówka Mikołaja przeszła pod zarząd Gorczańskiego Parku Narodowego. Grunt pod budynkami został wykupiony w 1993 r. Dzięki dofinansowaniu ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Fundacji EkoFundusz, w roku 2009 GPN przeprowadził gruntowny remont wszystkich obiektów osady i ich adaptację do celów edukacyjnych i wystawienniczych. W budynku mieszkalnym urzadzone zostały pomieszczenia do zajęć edukacyjnych oraz stała ekspozycja, prezentująca gorczańską puszczę i jej mieszkańców, historię Gajówki Mikolaja - szczególnie z okresu II wojny światowej, sylwetkę gajowego Kostkina oraz historię ochrony przyrody w Gorcach. W dawnym budynku gospodarczym zorganizowano kancelarię leśniczego, gdzie prezentowane są m.in. sprzęty wykorzystywane dawniej do prac leśnych. 



  

Positive-Power
KSIĘGA GOŚCI | DODAJ DO ULUBIONYCH | POLEĆ ZNAJOMEMU | MAPA STRONY
BIP
Wersja polska
Wersja niemiecka
Wersja angielska